Pod koniec lat lat 90-tych w ogólnopolskich mediach zrobiło się głośno o Lucjanie Łągiewce, mieszkającym w Kowarach wynalazcy i konstruktorze rozmaitych urządzeń technicznych. Zaprezentował wówczas na stadionie miejskim w Kowarach swój zderzak, który rzekomo pozwala przy zderzeniu wyparować energii kinetycznej tak, że skutki zderzenia są minimalne.
Dzisiaj istnieje bardzo wiele sprzecznych opinii i fachowych wywodów na ten temat. Nie nam jednak je oceniać. Chcemy jednak zaprezentować Państwu stronę internetową, poświęconą wynalazkowi znanemu jako „zderzak Łągiewki” —> tutaj
Prezentujemy również materiał filmowy zrealizowany dla jednej ze stacji telewizyjnych, a umieszczony na popularnym serwisie YouTube.
W odpowiedzi przytaczam pewien list ze strony, która reprezentuje Lucjana Łągiewkę i jego wynalazki.
http://www.project-epar.pl
wypowiedź autorytetów polskich: dokładnie na: http://www.project-epar.pl/lang/pl/o-nas-2/
NACZELNA ORGANIZACJA TECHNICZNA
FEDERACJA STOWARZYSZEŃ NAUKOWO-TECHNICZNYCH
NOT
GPW – 103/10
Warszawa, dnia 2 czerwca 2010r
Z zainteresowaniem i uznaniem zapoznaliśmy się z ideą autorstwa uznanego polskiego wynalazcy Lucjana Łągiewki realizowaną w ramach Projektu EPAR, którego misją jest opracowanie oraz wdrożenie rozwiązań chroniących ludzi przed obrażeniami i śmiercią w wyniku wypadków.
Realizowanie założonego celu obejmuje prowadzenie badań naukowych oraz prac rozwojowych nad technicznymi koncepcjami zabezpieczeń pojazdów i urządzeń opierającymi swoje działanie na konwersji energii kinetycznej i jej rozproszeniu. Jednym z najważniejszych innowacyjnych rozwiązań nad którymi trwają finalne prace rozwojowe jest konwerter energii kinetycznej szerzej znany jako „bezpieczny zderzak” autorstwa Lucjana Łągiewki oraz prof. dr. inż. Stanisława Gumuły.
Prezentacje tego rozwiązania na forum międzynarodowym spotyka się z dużym zainteresowaniem potwierdzonym licznymi medalami i wyróżnieniami.
Należy zaznaczyć, iż jest to tylko jeden z wielu projektów realizowanych w ramach projektu EPAR związanych z pochłanianiem oraz konwersją energii kinetycznej. Innymi rozwiązaniami z tej grupy są: układy dynamicznej amortyzacji, systemy hamulców dynamicznych, zespoły przekazywania energii kinetycznej oraz urządzenia oparte na energetycznym przetworniku akumulacyjno-rozpraszającym (EPAR), którego mechanizm działania stanowi podstawę większości opracowanych prototypów. Z uwagi na możliwe korzyści dla gospodarki wynikające z potencjału zastosowań tych urządzeń, uzasadnionym jest aby myśl techniczna będąca podstawą tych projektów pozostała w granicach Polski.
Liczymy na rozwój przedstawionych idei i ich rychłe wdrożenia w ramach różnych form prac rozwojowych i stosowanych. Jesteśmy także przekonani, że środowisko inżynierskie z zainteresowaniem włączy się w te prace.
Prezes FSNT-NOT
Ewa Mańkiewicz-Cudny
Wiceprezes FSNT-NOT
Józef Suchy